ഏതോ നിശബ്ദമാം രാത്രി തന് മടിത്തട്ടില്
അസ്വസ്തമാം എന് മനം പുലയാവേ ,
അവള് തന് വിളി കേട്ട് ഞാന് ഉണര്ര്ന്നു
ഒരു സ്വപ്ന ലോകതില്ലെന്നോണം
എന്നോട് എന്തോ മന്ത്രിച്ചു കടന്നു പോം
കുള്ളിര് കാറ്റും എനിക്കെകി അവള് തന് സുഗന്ദം
അവള് തന് കാലടികളിന് താളത്തില്
ഞാന് ലയിക്കവെ ;
കണ്ടുഞാനാ സര്ഗനിര്ത്തം,
അവള് തന് ചടുല നിര്തം
ആ സര്ഗ സങ്ങിതത്തില് മുഴുകി ഞാന് കിടകവെ
നിദ്രതന് ദേവത എന്നെ താഴുകിയതും ഞാനറിഞ്ഞില്ല
അങ്ങനെ ആ മഴ തന് സംഗിതം ഒരു ഹര്ഷമായി ....
...................ആത്മഹര്ഷമായി
No comments:
Post a Comment