Monday, November 29, 2010

ആത്മരോദനം

എന്റെ  മടിത്തട്ടില്‍  ഉറങ്ങി  ഉണര്ന്നവര്‍
പോരിനായി I പരസ്പരം വാളുമാഴീ നില്ല്കുമ്പോള്‍ ;
വേണ്ട ,വേണ്ട  എന്ന്  ഞാന്‍  ഓതിയ  വാക്ക്  കേള്‍ക്കാതെ
ഓടി  ഒള്ളിച്ചവര്‍  നിന്നമത്  ചൊരിഞ്ഞ  രാക്ഷസ  വാളീനാല്
വീണ്ടും   ഒരു  ഗദ്ഗദ  സന്ധിനാദം  കേട്ടു ;
പക്ഷെ  അത്   വാളീന്‍ വയിതല്ല  എട്ടുന  ഇടക്കാലം
ഏന്  അരുയതെ  ഞാന്‍  ആശ്വസിച്ചുറങ്ങി  .
അട്ടഹസതിന്ടെ  കഹല്ലധ്വനികെട്ടു  ഞെട്ടി  ഞാന്‍  ഉന്നരുമ്പോള്‍ L
ഓര്‍ത്തില്ല  ഇതു  ഒരു യുദ്ധ കഹല്ലം   ഏന്  ....
എല്ലാം  സഹിച്ചു  നിന്ന്   ഞാന്‍  സര്‍വ്വംസഹയായി   ഭുമിയായി.

No comments:

Post a Comment